گاهی

دوست داشتن ریاضی نیست

تابع دلیل و برهان نیست

تنها دلی میخواهد برای باختن

جانی برای فداکردن

و نگاهی که دل را هر بار بلرزاند

تو دوست داشتنی ترین

نسخه ای هستی که میشود پیچید

به دست و پای زندگی من

که هی قد بکشی تو لحظه هایم

و حالم را خوب تر کنی

دیرگاهیست که تنها شده ام / قصه غربت صحرا شده ام

وسعت درد فقط سهم من است / باز هم قسمت غم ها شده ام

دگر آئینه ز من با خبر است / که اسیر شب یلدا شده ام

من که بی تاب شقایق بودم / همدم سردی یخ ها شده ام

کاش چشمان مرا خاک کنید / تا نبینم که چه تنها شده ام . . .

تو برایم نفسی، جان و تنی، دنیایی

دلخوشم سختی اگر هست، تو هم اینجایی

خسته از مشغله‌ هایم تو مرا مهمان کن

به نگاهی، شعری، حبه‌ ی قندی، چایی

گاهی یک مرد

بهانه دلخوشی یک زن میشود و

یک زن بانی خوشبختی یک مرد...

زندگے کوتاه است کاش بهانه و بانی باشیم...

گاهی…

آنقدر دلم هوایت را میکند

که شک میکنم

به اینکه این دل مال من است

یا "تو"…

آدم گاهی چه گرم می‌شود

به یک ” هستـــــــــــــــــــــم ” ؛

به یک ” نتــــــــــــــــــــــــرس ” ،

به یک ” نـــــــــــــــــــــــوازش ” !

به یک ” آغـــــــــــــــــــــــوش” …