نارنج

بهار را گذاشته ام

پشت چین های دامنت

تو بیایی چای دارچین که هیچ

چای بهار نارنج هم آماده است

گفته بودم به معجزه ی عشق ایمان بیاور

من با همین چای و همین تو

یک دنیا را عاشق میکنم …

برخیز که می رود زمستان

بگشای در سرای بستان

نارنج و بنفشه بر طبق نه

منقل بگذار در شبستان

وین پرده بگوی تا به یک بار

زحمت ببرد زپیش ایوان

آواز دهل نهان نماند

در زیر گلیم عشق پنهان

بر خیز که باد صبح نوروز

در باغچه می کند گل افشان

خاموشی بلبلان مشتاق

در موسم گل ندارد امکان

پاییز نفس نفس میزند

پشت پنجره ایستاده ام

و بی خیال چای می نوشم

پاییز هق هق میکند

چشم میبندم و فال حافظ میگیرم

پاییز نارنجی تر از همیشه

نگاهش رنگ التماس میدهد

.برای یک دقیقه بیشتر ماندن دست به دامان یلدا شده

و من به زمستان فکر میکنم و لذت برف هایش …

پاییز دارد تمام میشود و من بی رحم شده ام

سرد..بی تفاوت. .شبیه تو. .شبیه زمستان